021-22530423   |   support@avandenergy.com

 

مصالح و محصولات مختلفی برای محافظت از سازه ها استفاده می شوند. محفظه بتنی، مصالح بنایی و پلاستر (اندود) برای یک قرن به عنوان پوشش ضد حریق اسکلت فلزی در برابر آتش  استفاده می شدند. امروزه به صورت معمول از مواد با پایه های گچی و یا سیمانی، به صورت پوشش های پاششی (Spray) و مصالح محافظت کننده (SFRM) ، پوشش‌های منبسط شونده، مصالح معدنی فیبر دار استفاده می‌شود.

coverrr

نکات اجرای پوشش های مقاوم در برابر آتش سازه

  1. حفظ اتصال و چسبندگی پوشش مقاوم در برابر آتش به سطح زیرکار با افزایش دما
  2. تأمین ضخامت لازم پوشش برای جلوگیری از رسیدن دمای سازه به دمای بحرانی که در آن با شکست مواجه می‌شود.
  3. عدم استفاده از جزئیاتی که موجب تضعیف شدن پوشش در برابر آتش شود. به عنوان مثال اکثر پوشش‌ اسکلت فلزی از نظر مکانیکی نمی‌توانند نماهای سنگین را مستقیماً تحمل کنند و برای نصب نما روی آنها باید از جزئیات اجرایی مناسب بهره‌گیری نمود.
  4. ضخامت پوشش ضد حریق سازه های فلزی به عوامل مختلفی از قبیل نوع پوشش، میزان مقاومت لازم در برابر آتش و نوع زیرکار بستگی دارد. به طور کلی پوشش‌ نازک، که عموماً دیرسوز کننده نامیده می‌شوند، بر روی مصالح قابل سوختن نظیر چوب و برای کاهش خواص اشتعال‌پذیری یا پیشروی سطحی شعله به کار می‌روند.
  5. پوشش‌ مقاوم در برابر آتش اسکلت فلزی می‌توانند حتی به شکل رنگ و در یک لایه نازک چند میکرونی استفاده شوند. پوشش‌ ضخیم‌ تر عمدتاً به عنوان پوشش های مقاوم در برابر آتش برای اعضای فولادی و سایر سازه‌ها استفاده می‌شوند. این کار به طور متداول با ضخامت‌هایی بین 10 تا 50 میلی‌متر به دست می‌آید.
  6. پوشش مقاوم در برابر آتش سازه‌ های فلزی می‌تواند به دو صورت تماسی و یا غشایی صورت گیرد. در روش تماسی پوشش ضد حریق سازه های فلزی به صورت مستقیم بر روی سطح موردنظر پاشیده می‌شود. به عنوان مثال برای ستون فولادی، ماده ی مقاوم حریق مستقیم روی ستون اجرا شده و از شکل پروفیل تبعیت می‌کند (توجه به ایجاد چسبندگی مؤثر ضروری است). در روش غشایی تیرها و ستون‌ها به وسیله ماده مقاوم حریق دوربندی شده و کف‌ها به وسیله یک سطح در زیر آن که نقش مانع حریق را ایفاء می‌نماید، محافظت می‌گردد.
آوند انرژی